หากคุณเป็นเด็กยุค 90 หรือโตมากับเสียงโมเด็มดัง “ปี๊บๆ แกร๊กๆ”, หน้าจอ Windows 95 และยุคที่อินเทอร์เน็ตยังช้าเหมือนหอยทากติดหล่ม — คุณอาจเคยผ่านประสบการณ์ลุ้นระทึกกับสิ่งที่เรียกว่า Floppy Disk หรือที่หลายคนเรียกติดปากว่า “แผ่นดิสก์” กันมาแล้ว
Floppy Disk คืออะไร?
Floppy Disk หรือแผ่นฟลอปปี้ เป็นอุปกรณ์เก็บข้อมูลที่ใช้กันอย่างแพร่หลายก่อนยุค USB Drive และ Cloud Storage จะถือกำเนิดขึ้น แผ่นดิสก์ขนาด 3.5 นิ้วที่ใส่กล่องพลาสติกแข็ง สีดำเทา (หรือบางทีก็มีลวดลายแฟนซี) สามารถเก็บข้อมูลได้เพียง 1.44 MB เท่านั้น
ใช่แล้ว… แค่ 1.44 เมกะไบต์ — ขนาดน้อยกว่ารูปจากกล้องมือถือสมัยนี้หนึ่งรูปเสียอีก!
เมื่อการ “ส่งงาน” เป็นเรื่องที่ต้องวางแผนล่วงหน้า
ในยุคนั้น นักเรียนมัธยมปลายหรือนักศึกษามหาวิทยาลัยที่ต้องส่งรายงานหรือโปรเจกต์ต่างๆ จะต้องบันทึกไฟล์ลงในแผ่นดิสก์ แล้วนำไปเสียบกับคอมพิวเตอร์ของครูหรืออาจารย์เพื่อส่งงาน บางโรงเรียนจะมีเครื่องรวมดิสก์ไว้ที่หน้าห้อง หรือมี “พี่เวรคอม” คอยช่วยดูแล
และนี่คือสิ่งที่เด็กยุคนั้น “ต้องเจอ” เป็นประจำ:
1.
แผ่นไม่พอ ต้องตัดไฟล์ให้เล็กลง
หากรายงานของคุณมีภาพเยอะเกินไป — ลืมไปได้เลยว่าจะแบกลงแผ่นเดียวพอ ต้องใช้โปรแกรมบีบอัดอย่าง WinRAR แบ่งไฟล์ออกเป็นพาร์ท ๆ เช่น project.part1.rar, project.part2.rar แล้วต้องคอยภาวนาให้แผ่นที่สองไม่เจ๊งเสียก่อน…
2.
แผ่นพังในวันส่งงาน
ไม่รู้ทำไม แต่ดูเหมือนแผ่นดิสก์จะเลือกเวลาเสียได้แม่นยำเหมือนมีเซนส์ วันไหนต้องส่งงานสำคัญ วันนั้นแผ่นจะเปิดไม่ได้ ฟ้องว่า “Disk not formatted” หรือ “Sector corrupted” … แล้วคุณจะต้องแก้ตัวกับครูว่า “จริงๆ ทำงานเสร็จแล้วนะครับ/ค่ะ แต่แผ่นมันเสีย!”
3.
เซฟงานผิดไฟล์ หรือไม่เซฟเลย
อีกตำนานที่เด็กยุคนั้นเข้าใจดี: ทำงานจนดึก ตาลาย พอจะเซฟดันเผลอ overwrite ไฟล์ผิด หรือบางทีลืมเซฟเลย ปิดเครื่องแล้วมาเห็นแผ่นเปล่าตอนเช้า…
4.
การตกแต่งแผ่นดิสก์
บางคนถึงขั้นออกแบบป้ายชื่อสำหรับติดแผ่น มีทั้งลายการ์ตูน โลโก้รายวิชา หรือแม้แต่พิมพ์ชื่อวิชาแบบแฟนซี เหมือนจะส่งแผ่นประกวด ไม่ใช่ส่งงานการบ้าน
5.
การแข่งขัน “ใครใช้แผ่นน้อยที่สุด”
ในยุคที่แผ่นดิสก์ราคาไม่ใช่ถูก ๆ และซื้อทีละกล่องอาจกระเป๋าฉีก บางคนจึงพยายามทำงานให้พอดีแผ่นเดียว ถือเป็นความภาคภูมิใจไม่น้อย เช่น “รายงาน 30 หน้า + ตาราง + ภาพแนบ จบใน 1.44MB เป๊ะ!”
ถึงแม้จะเป็นยุคที่ลำบาก… แต่ก็เต็มไปด้วยความทรงจำ
ในยุคที่เทคโนโลยียังไม่สะดวกสบายเหมือนตอนนี้ เด็กยุค 90 ได้เรียนรู้การวางแผนล่วงหน้า การจัดการข้อมูล และที่สำคัญที่สุด — การมี “แผนสำรอง” เสมอ
Floppy Disk อาจจะเป็นเพียงแผ่นพลาสติกเล็ก ๆ แต่สำหรับพวกเราหลายคน มันคือสื่อกลางแห่งความพยายาม ความตื่นเต้น และบางทีก็ความปั่นป่วนเล็ก ๆ ที่ทำให้ช่วงชีวิตนักเรียนมีรสชาติไม่รู้ลืม
“ยุคนี้ส่งงานผ่าน Google Drive — ยุคนั้นส่งงานผ่านใจ และภาวนาให้แผ่นไม่พัง!”
หากคุณยังเก็บแผ่นดิสก์ไว้อยู่ ลองหยิบมันออกมาดูสิ แล้วคุณอาจยิ้มให้กับความทรงจำเล็ก ๆ ที่เคยยิ่งใหญ่ในใจคุณ 🙂
